Cliënt Patty Zuiderwijk: “Ik heb nu de kans om aan de toekomst te werken”

Patty-Zuiderwijk-640x540Een klein jaar woont Patty Zuiderwijk op zichzelf, in een mooie opgeknapte flat. Vanwege haar aandoeningen heeft ze maar beperkte energie. Maar ze probeert er alles uit te halen wat erin zit. Ze krijgt begeleiding van de Stichting Anton Constandse.

“Zonder de begeleiding die ik had, had ik nooit zoveel durven te doen. Nu werk ik bij Reakt, in de kaarsenmakerij. Zelf had ik dat niet kunnen bedenken, maar mijn begeleiders stimuleerden me na mijn verhuizing hier naartoe om over een dagbesteding te gaan nadenken. Zonder druk op me te leggen trouwens, deden ze dat. Ik ben daar heel blij mee. Ik heb nu tenminste de kans om te groeien en te werken aan een toekomst, waarvan ik eerder dacht dat ik die nooit zou hebben.

Zo’n zes jaar geleden werd ik heel ziek. Ik had de ziekte van Pfeiffer, maar ik knapte niet op en ik viel ontzettend af. Ik kwam zodoende in het medische circuit terecht. Vreselijk was dat. De dokters gingen ervan uit dat ik anorexia had, ook al at ik gewoon. Ik ben toen daarvoor in behandeling gegaan, omdat ik dacht dat ik zo wel verder geholpen zou worden. Om een lang verhaal kort te maken, uiteindelijk kwamen ze er bij PsyQ achter dat ik geen eetstoornis had maar aan autisme leed.

Die diagnose luchtte me wel op, want ik had altijd al het idee dat ik niks met gevoelens kon. Via PsyQ  ben ik ook bij Anton Constandse terechtgekomen. Ik wilde namelijk graag het huis uit bij mijn moeder, we zaten daar met z’n drieën – wij tweeën en mijn stiefvader – letterlijk op elkaars lip, zo klein was het. Maar ik was bang om die stap te zetten, met altijd maar ziek zijn en dat ik het in mijn eentje niet zou redden. De begeleiders – Dilek en Danielle vanuit PR Zeerust – hebben me toen heel goed voorbereid met de overgang naar mijn eigen huis, onder meer door me te leren omgaan met onverwachte situaties. Wat ik ook fijn vind is dat de band met mijn moeder hierdoor ook weer beter is geworden.

Ik werk nu op woensdagochtend bij Reakt. Voor anderen is dat misschien weinig. Maar voor mij is dat al heel wat. Op dinsdag moet ik het rustig aan doen, om op woensdag genoeg energie te hebben. En op donderdag ben ik of uitgeput of ik ben nog hyper. Toch wil ik volgend jaar gaan proberen om er een tweede dag bij te nemen. Wat me daarbij helpt is dat ik altijd een beroep kan doen op de begeleiding. Dat geeft me echt een gevoel van veiligheid. Ook als me iets dwars zit of ik in paniek dreig te raken, omdat dingen anders lopen dan ik gedacht had. Ik kan nu ook beter om hulp vragen als dat nodig is.

En wat dat eerdere afvallen betreft, bij toeval, via een tv-programma, werd ik op het goed spoor gezet wat daar de oorzaak van was. Ik bleek de ziekte van Lyme te hebben, want toen ik jong was ben ik vaker door teken gebeten. Ik zit nog altijd onder mijn gewicht maar ik heb daar nu vrede mee, ook omdat er aan Lyme niet veel te doen valt.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.